Ei samling korte tekster frå litteraturforskaren Asbjørn Aarnes, først publiserte i Dag og Tid. Her kjem han med ei samling anekdotar, refleksjonar og truleg nokre skrøner om sitt eige liv og det intellektuelle eliten han var ein del av. Eg skulle ønskje fleire av dei "store" namna han fortel om var folk eg hadde kjennskap til, då det truleg hadde gitt historiene meir brodd. Men det er morosamt når diktaren Alf Larsen er skaka etter å ha vore på pissoar saman med forbrytaren (og forfattaren) Arthur Omre, eller når kristne deltakarar på eit Obstfelder-seminar blir paniske av hans skildringar av helvete. Eg liker også korleis samnorsk-debatten har set sine spor hos Aarnes.