Denne boka skryt av å ha vore ein viktig inspirasjon for både Luther og Hauge, og sjølve omsetjinga er gjort av Hans Nilesen Hauge. At han i tillegg ikkje var så stor, gjorde at mi interesse var vekka. Dette er ei historie om ein "mester" som blir belært av ein lekmann i korleis å vere ein god kristen, og dette premisset er sjølvsagt interessant i ei tekst frå 1300-talet. Men historia er ikkje så interessant, og om ein ikkje er påskrudd frekvensen i slike teologiske skrifter, er det vanskeleg å sjå korleis dei er inspirerande. Eit høgdepunkt er kanskje at lekmannen formulerer sine levesetninger alfabetisk, med ca. ein regel per bokstav i alfabetet. Tru korleis dei har handsama dette i omsetjinga frå tysk.