Det tok flaut lang tid før eg forstod at Hermann ikkje var namnet på sjølve serien, så eg lurte på kven av karakterane som kom til å bli avslørt som hovudpersonen. Men om ein ser vekk frå at Hermann er forfatteren, så liker eg godt at det i desse tre første historiene ikkje er tydeleg kven som er hovudpersonen (på same måte som det er seinare i serien).

Teikningane er flotte, men av og til blei nokre av andleta for like. Særleg for menna (men dei fleste er jo menn). Historiene er spanande, og eg liker at ein gradvis blir trygge på kva som foregår. Ein blir på ein måte kasta inn i ei ny handling, og må navigere oss gjennom han mens han foregår.