Høgdepunktet i denne er at no er det ikkje berre historiske Oslo som kjem nydeleg fram, men også (ein del av) historia om Oslo. Her blandar dei historie og segn på ein spanande måte. Det var visst litt ueinigheit innad om korleis slutten skulle vere, men eg er nøgd med den dei landa på. Eg liker også at dei no går litt meir inn på kven hovudkarakterane er - kanskje særleg Krüger.