Det einaste som gjer denne boka interessant, er at ho er eit svar på Vigdis Hjorths "Om bare". Innhaldet består stort sett av oppramsing av barar og restaurantar han har vore på, land han har besøkt, og namedropping av forfattarar og filosofar som har skrive ting han på ein eller annan måte finn relevant for eitt eller anna. Alt som er personleg, er såpass vagt formidla at ein må ha eit langt større talent for å lese mellom linjene enn eg har, for å få noko ut av det. Det gjeld særleg hovudpersonens eigne indiskresjonar og dårlege val, som stort sett blir forbigått. No kjenner eg at eg treng ein pause frå den delen av samtidslitteraturen som meiner at uhorvelege mengder alkohol og ligging er det einaste som kvalifiserer til å kallast eit "sant og intenst" liv.