Ninguém sabe ao certo quem é o herói ou o vilão desse fascinante universo criado por Patrick Rothfuss. Na realidade, essas duas figuras se concentram em Kote, um homem enigmático que se esconde sob a identidade de proprietário da hospedaria Marco do Percurso.
Da infância numa trupe de artistas itinerantes, passando pelos anos vividos numa cidade hostil e pelo esforço para ingressar na escola de magia, O nome do vento acompanha a trajetória de Kote e as duas forças que movem sua vida: o desejo de aprender o mistério por trás da arte de nomear as coisas e a necessidade de reunir informações sobre o Chandriano – os lendários demônios que assassinaram sua família no passado.
Quando esses seres do mal reaparecem na cidade, um cronista suspeita de que o misterioso Kote seja o personagem principal de diversas histórias que rondam a região e decide aproximar-se dele para …
Ninguém sabe ao certo quem é o herói ou o vilão desse fascinante universo criado por Patrick Rothfuss. Na realidade, essas duas figuras se concentram em Kote, um homem enigmático que se esconde sob a identidade de proprietário da hospedaria Marco do Percurso.
Da infância numa trupe de artistas itinerantes, passando pelos anos vividos numa cidade hostil e pelo esforço para ingressar na escola de magia, O nome do vento acompanha a trajetória de Kote e as duas forças que movem sua vida: o desejo de aprender o mistério por trás da arte de nomear as coisas e a necessidade de reunir informações sobre o Chandriano – os lendários demônios que assassinaram sua família no passado.
Quando esses seres do mal reaparecem na cidade, um cronista suspeita de que o misterioso Kote seja o personagem principal de diversas histórias que rondam a região e decide aproximar-se dele para descobrir a verdade.
Pouco a pouco, a história de Kote vai sendo revelada, assim como sua multifacetada personalidade – notório mago, esmerado ladrão, amante viril, herói salvador, músico magistral, assassino infame.
Nesta provocante narrativa, o leitor é transportado para um mundo fantástico, repleto de mitos e seres fabulosos, heróis e vilões, ladrões e trovadores, amor e ódio, paixão e vingança.
Mais do que a trama bem construída e os personagens cativantes, o que torna O nome do vento uma obra tão especial – que levou Patrick Rothfuss ao topo da lista de mais vendidos do The New York Times – é sua capacidade de encantar leitores de todas as idades.
Patrick Rothfuss wrote a masterpiece. My friend had lend it to me as her and introduced it as her favourite book, it did not disappoint. Well written, epic, tense, funny and a fantastic world around university, magic, adventure and love. Involving tragic moments, humour, suspense and surprises.
No se puede fingir que se es más inteligente de lo que se es
2 stars
Entiendo por qué es popular: la prosa va buscando belleza. Pero medio vulgar, por eso lo llaman populus-vulgus. El protagonista es brillante, lo dicen su maestro y sus papás en conversación privada. Que el protagonista escucha escondido. Nosotros nos enteramos a través del protagonista, que le está narrando su vida a un cronista. De vez en cuando algo pasa con el cronista y con otros personajes de ese tiempo presente, y nos sospechamos que la historia que se quiere contar es a partir de ese tiempo presente. Pero no sería satisfactorio nomás partir del hombre hecho: hay que ir hasta su infancia y narrar cada episodio. Y cuesta entender por qué siendo un niño tan brillante se mete tan bobamente en problemas tan serios. ¿Será lo de las múltiples inteligencias? Muy a lo Harry Potter se la pasa al borde de la expulsión de la escuela, e insiste en que …
Entiendo por qué es popular: la prosa va buscando belleza. Pero medio vulgar, por eso lo llaman populus-vulgus. El protagonista es brillante, lo dicen su maestro y sus papás en conversación privada. Que el protagonista escucha escondido. Nosotros nos enteramos a través del protagonista, que le está narrando su vida a un cronista. De vez en cuando algo pasa con el cronista y con otros personajes de ese tiempo presente, y nos sospechamos que la historia que se quiere contar es a partir de ese tiempo presente. Pero no sería satisfactorio nomás partir del hombre hecho: hay que ir hasta su infancia y narrar cada episodio. Y cuesta entender por qué siendo un niño tan brillante se mete tan bobamente en problemas tan serios. ¿Será lo de las múltiples inteligencias? Muy a lo Harry Potter se la pasa al borde de la expulsión de la escuela, e insiste en que eso sería el fin de su vida. Lo que resulta incongruente con la mentalidad de un superviviente que se pasó tres años sin hogar, viviendo en las calles. Nunca se le hace con la chica y sus cortejos están bien insípidos.
Cuando ya había leido mil páginas el protagonista va y dice: y ahora sí ahí está la base para contarte mi historia. ¿DAFUQ? Casi lo abandoné ahí mismo. Pero bueh, ya nomás quedaban como 20 páginas. :-/ Justo a tiempo para abandonar la serie.
Onestamente non mi aspettavo molto dopo i primi capitoli, le premesse (che non spoilero) parevano un po' banali e scontate, in realtà la storia è un crescendo continuo, emozionante e commuovente a tratti.
Ho trovato interessantissime anche le diserzioni dell'autore sul worldbuilding in chiusura del libro, cosa che non può che mettere in luce il lavoro di impalcatura che sta dietro alla storia, talmente ben fatto che non ti accorgi della sua esistenza finché qualcuno non te lo fa notare.
Parto subito con il secondo, ben sapendo che purtroppo il terzo libro della trilogia è disperso da anni.
Og der fikk jeg også lest denne. Jeg gikk til den med høye forventninger, men de ble bare delvis innfridd. Det er lett å engasjere i seg i verden og historien, men jeg klarte ikke helt å få sansen for hovedpersonen/fortelleren Kvothe. Unge Kvothe (som man stort sett følger) er selvgod og arrogant, og i tillegg er han best i alt mulig. Bøker om unge menn på eventyr er vel ofte slik. En rammefortelling med den eldre Kvothe som forteller om sin fortid, gjør at boka har et hakket mer reflektert forhold til disse klisjeene. Men ikke et særlig stort hakk, for den eldre Kvothe forteller en nøye regissert versjon av sin egen historie, og den bærer nå preg av de samme (litt irriterende) personlighetstrekka. Jaja.
Men det er jo noe med disse historiene om supertalentene som møter og overvinner motstand, jeg leser engasjert videre selv om jeg irriterer meg. …
Og der fikk jeg også lest denne. Jeg gikk til den med høye forventninger, men de ble bare delvis innfridd. Det er lett å engasjere i seg i verden og historien, men jeg klarte ikke helt å få sansen for hovedpersonen/fortelleren Kvothe. Unge Kvothe (som man stort sett følger) er selvgod og arrogant, og i tillegg er han best i alt mulig. Bøker om unge menn på eventyr er vel ofte slik. En rammefortelling med den eldre Kvothe som forteller om sin fortid, gjør at boka har et hakket mer reflektert forhold til disse klisjeene. Men ikke et særlig stort hakk, for den eldre Kvothe forteller en nøye regissert versjon av sin egen historie, og den bærer nå preg av de samme (litt irriterende) personlighetstrekka. Jaja.
Men det er jo noe med disse historiene om supertalentene som møter og overvinner motstand, jeg leser engasjert videre selv om jeg irriterer meg. Og jeg ser frem til å lese andre bok i serien, når enn det blir.